دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

شمارهٔ ۲۸

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — مواعظ و قصاید سعدی شماره 277

قلم به یاد تو در مشت من نمی‌گنجد
که دیر شد که نرفته‌ست در دوات امید
‌تو را دوات سیه کرد روزگار و هنوز
‌مرا ز چشم قلم می‌رود مداد سپید

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.