دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

شمارهٔ ۳۰

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — مواعظ و قصاید سعدی شماره 279

ای دیده، به هَرزه لؤلؤ ناب مریز
بر روی چو زر اشک چو خوناب مریز
‌شرط است که از پس خوشی ریزند آب
‌تو هیچ خوشی ندیده‌ای، آب مریز

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.