قلم:
شعر منتسب شماره 7
خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی — اشعار منتسب شماره 7
من و صلاح و سلامت کس این گمان نبرد
که من به دام سر زلف دلستان نبرد
ز خیل اهل نظر بودم و کمند بلا
مگر به کوی تو انداخت و ز آن نبرد
ز دام و دانه‌ی صیادم آگهی بودی
ولی هوای رخت این سخن به جان نبرد
به غیر از این که بگویم الا یا ایها الساقی
دلیل راه کسی بهتر از این نبرد
سرشک حافظ اگر دامن تو می‌شستی
نشان وفا به باغ و گلستان نبرد