قلم:
شعر منتسب شماره 12
خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی — اشعار منتسب شماره 12
دلا چندم بریزی خون ز دیده شرم دار آخر
مکن بیش از این ناز و کرم‌ها کرم‌دار آخر
نگاری چون تو در عالم نمی‌بینم که دل بردن
به مژگان جادویت آسان بود و دشوار آخر
به وصف روی تو دادم دل و آهم به چرخ افکند
شبی کاندر دلم آتش زدی ای سنگدل یار آخر
چه می‌پرسی ز حال حافظ دلداده‌ای بی‌دل
ز دست غمزه‌ات ای دلبر زار و دلفگار آخر