قلم:
غزل شماره 302
خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی — غزلیات شماره 302
خوش خبر باشی ای نسیم شمال
که به ما می‌رسد زمان وصال
قصة العشق لا انفصام لها
فصمت ها هنا لسان القال
ما لسلمی و من بذی سلم
أین جیراننا و کیف الحال
عفت الدار بعد عافیة
فاسألوا حالها عن الاطلال
فی جمال الکمال نلت منی
صرف الله عنک عین کمال
یا برید الحمی حماک الله
مرحبا مرحبا تعال تعال
عرصهٔ بزمگاه خالی ماند
از حریفان و جام مالامال
سایه افکند حالیا شب هجر
تا چه بازند شبروان خیال
ترک ما سوی کس نمی‌نگرد
آه از این کبریا و جاه و جلال
حافظا عشق و صابری تا چند؟
نالهٔ عاشقان خوش است، بنال
✨ تعبیر و پیام شعر:
نیت شما بسیار فرخنده است؛ تردید را از دل بزدایید و بر خدا توکل کنید. صبری که پیشه کرده‌اید ثمر خواهد داد و مرادتان حاصل می‌گردد.