قلم:
رباعی شماره 17
خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی — رباعیات شماره 17
از چرخ به هر گونه همی دار امید
وز گردش روزگار میلرز چو بید
گفتی که «پس از سیاه رنگی نبود»
پس موی سیاه من چرا گشت سفید؟