قلم:
شعر منتسب شماره 19
خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی — اشعار منتسب شماره 19
وی در دلم نشسته چون جان ز جان کشیده
ای آفتاب حسنت از مه فزون رسیده
جانم فدای چشمت کان مست پر فریب است
دل برده‌ای و جانم را هم به خود کشیده
حافظ ز عشق رویت گشته است دیده پرآب
و اشک از دیده‌ام بر رخسار برچکیده