قلم:
رباعی شماره 22
خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی — رباعیات شماره 22
در سنبلش آویختم از روی نیاز
گفتم «من سودازده را کار بساز»
گفتا که «لبم بگیر و زلفم بگذار»
در عیش خوش آویز، نه در عمر دراز