غزل شمارهٔ ۵۷۵

ایا سر کرده از جانم تو را خانه کجا باشد

الا ای ماه تابانم تو را خانه کجا باشد

الا ای قادر قاهر ز تن پنهان به دل ظاهر

زهی پیدای پنهانم تو را خانه کجا باشد

تو گویی خانه خاقان بود دل های مشتاقان

مرا دل نیست ای جانم تو را خانه کجا باشد

بود مه سایه را دایه به مه چون می رسد سایه

بگو ای مه نمی دانم تو را خانه کجا باشد

نشان ماه می دیدم به صد خانه بگردیدم

از این تفتیش برهانم تو را خانه کجا باشد