غزل شمارهٔ ۲۹۱۳
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 2913
باز چون گل سوی گلشن می روی
با توام گرچه که بی من می روی
صدزبان شد سوسن اندر شرح تو
گلرخا خوش سوی سوسن می روی
سوی مستان با دو لعل می فروش
از برای باده دادن می روی
شاهدان استاره وار اندر پیت
تو بکش چون ماه روشن می روی
در کی خواهی آتشی دیگر زدن
با دل چون سنگ و آهن می روی
آفتابا ذره ام رقصان تو
پیش تو چون سوی روزن می روی
تا درآرد شمس تبریزی به چشم
سرمه وار ای دل به هاون می روی