قلم:
رباعی شماره 32
خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی — رباعیات شماره 32
چون باده ز غم چه بایدت جوشیدن
با لشگر غم چه بایدت کوشیدن
سبز است لبت، ساغر از او دور مدار
می بر لب سبزه، خوش بود نوشیدن