غزل شمارهٔ ۳۰۲۳
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 3023
قصر بود روح ما نی تل ویرانه ای
همدم ما یار ما نی دم بیگانه ای
بادیه ای هایل است راه دل و کی رسد
جز که دل پردلی رستم مردانه ای
نی دل خصم افکنی بل دل خویش افکنی
نی دل تن پروری عاشق جانانه ای
چونکه فروشد تنش در تک خاک لحد
رست درخت قبول از بن چون دانه ای
عاشق آن نور کیست جز دل نورانی یی
فتنه آن شمع چیست جز تن پروانه ای
مسرح روح الله است جلوه روح القدس
زانکه ورا آفتاب هست عزبخانه ای