دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی

غزل شمارهٔ ۳۱۹۳

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 3193

غدرالعشق فزلت قدمی
مزج الفرقة دمعی بدمی
و حنی القلب بما اورثنی
ندما فی ندم فی ندم
کره الحب وجودی و نأی
اسفا لیت وجودی عدمی
و سقی الصب و قد اسکرنی
شرب القلب و ماذاق فمی
ای صنم لطف ترا می دانم
نی ام ای دوست بدان حد عجمی
ز لطیفی تو گر شکر ترا
به دل اندیشم ترسم برمی
من که باشم که تو بر تخت جمال
حسرت شاه و سپاه و حشمی
منه انگشت تو بر حرف کژم
من اگر حرف کژم تو قلمی
سبق الجود وجودی قدما
منک یا انت ولی النعم
به حق جود وجودت که مبر
ز من بی دل و هذا قسمی
لا تبح قتلی بالصد وصل
و اجرنی انا صید الحرم