رباعی شمارهٔ ۱۸۸
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3464
ای در دل من نشسته شد وقت نشست
ای توبه شکن رسید هنگام شکست
آن باده گلرنگ چنین رنگی بست
وقت است که چون گل برود دست بدست