دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی

رباعی شمارهٔ ۴۳۷

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3713

هرچند فراق پشت امید شکست
هرچند جفا دو دست آمال ببست
نومید نمی شود دل عاشق مست
مردم برسد به هر چه همت دربست