دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی

رباعی شمارهٔ ۴۳۸

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3714

هرچند که بار آن شترها شکر است
آن اشتر مست چشم او خود دگر است
چشمش مست است و او ز چشمش بتر است
او از مستی ز چشم خود بیخبر است