رباعی شمارهٔ ۸۵۳
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4129
هر موی زلف او یکی جان دارد
ما را چو سر زلف پریشان دارد
دانی که مرا غم فراوان از چیست
زانست که او ناز فراوان دارد