دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی

رباعی شمارهٔ ۸۵۳

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4129

هر موی زلف او یکی جان دارد
ما را چو سر زلف پریشان دارد
دانی که مرا غم فراوان از چیست
زانست که او ناز فراوان دارد