دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی

بخش ۱۲۲ - در بیان فضیلت احتما و جوع

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — مثنوی د۵ شماره 6046

در بیان فضیلت احتما و جوع
جوع خود سلطان داروهاست هین
جوع در جان نه چنین خوارش مبین
جمله ناخوش از مجاعت خوش شدست
جمله خوشها بی مجاعتها ردست