قلم:
رباعی شمارهٔ ۱۷
شیخ اجل مصلحالدین سعدی شیرازی — رباعیات سعدی شماره 17
خیزم بروم چو صبر نامحتملست
جان در قدمش کنم که آرامِ دلست
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست
«کآن کس که مرا بکشت از من بحلست»
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیکنامی و پرهیز از مردمآزاری.