دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

رباعی شمارهٔ ۱۷

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — رباعیات سعدی شماره 17

خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست
جان در قدمش کنم که آرامِ دل‌ست
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست
«کآن کس که مرا بکشت از من بحل‌ست»

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.