قلم:
شمارهٔ ۸۱
شیخ اجل مصلحالدین سعدی شیرازی — قطعات سعدی شماره 101
نه سام و نریمان و افراسیاب
نه کسری و دارا و جمشید ماند
تو هم دل مبند ای خداوند ملک
چو کس را ندانی که جاوید ماند
چو دور جوانی خلل میکند
به پایان پیری چه امید ماند؟
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیکنامی و پرهیز از مردمآزاری.