دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

شمارهٔ ۸۲

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — قطعات سعدی شماره 102

هرکه مقصود و مُرادَش خور و خواب‌ست از عُمْر
حَیَوانی‌ست که بالاش به انسان مانَد
هرچه داری بِده و دولتِ معنی بِسِتان
تا چو این نعمتِ ظاهر بِرَوَد، آن مانَد

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.