قلم:
حکایت شمارهٔ ۱۴
شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — گلستان سعدی شماره 15
چو دارند گنج از سپاهی دریغ
دریغ آیدش دست بردن به تیغ
زر بده مردِ سپاهی را تا سر بنهد
و گرش زر ندهی، سر بنهد در عالم
اِذا شَبِعَ الْکَمِیُّ یَصُولُ بَطشاً
وَ خاوِی الْبَطْنِ یَبْطُشُ بِالفِرارِ
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.