قلم:
حکایت شمارهٔ ۱۸
شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — گلستان سعدی شماره 60
آن که چون پسته دیدمش همه مغز
پوست بر پوست بود همچو پیاز
پارسایانِ رویْ در مخلوق
پشت بر قبله، می‌کنند نماز
چون بنده خدایِ خویش خوانَد
باید که به جز خدا نداند
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.