قلم:
حکایت شمارهٔ ۶
شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — گلستان سعدی شماره 159
چه خوش گفت زالی به فرزند خویش
چو دیدش پلنگ‌افکن و پیل‌تن
گر از عهد خردیت یاد آمدی
که بیچاره بودی در آغوش من،
نکردی در این‌روز بر من جفا
که تو شیرمردی و من پیرزن
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.