قلم:

حکایت شمارهٔ ۷

دریغا گردنِ طاعت نهادن

گرش همراه بودی دست دادن

به دیناری چو خر در گِل بمانند

ور الحمدی بخواهی صد بخوانند

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.

← شعر قبلی فهرست کل اشعار این بخش شعر بعدی →