حکمت شمارهٔ ۲۹

مشو غرّه بر حُسنِ گفتارِ خویش

به تحسین نادان و پندار خویش

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.

← شعر قبلی فهرست کل اشعار این بخش شعر بعدی →