دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

حکمت شمارهٔ ۳۰

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — گلستان سعدی شماره 209

یکی یهود و مسلمان، نزاع می‌کردند
چنان که خنده گرفت از حدیثِ ایشانم
به طَیرَه گفت مسلمان: گر این قبالهٔ من
درست نیست، خدایا، یهود میرانم
یهود گفت: به تورات می‌خورم سوگند!
وگر خِلاف کنم همچو تو مسلمانم
گر از بَسیطِ زمین، عقل، مُنعَدِم گردد
به خود، گمان نبَرَد هیچ‌کس که نادانم

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.