قلم:
شمارهٔ ۳ - رسالهٔ نصیحة الملوک [۷۶-۱۵۱]
شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — مواعظ و قصاید سعدی شماره 242
ملک و دولت را به تدبیر بقا دانی که چیست
کاو به فرمان تو باشد تو به فرمان خدای
مروت نباشد بر افتاده زور
برد مرغ دون دانه از پیش مور
دادگر اندر دو جهان پادشاست
ورنه هم آنجا و هم اینجا گداست
اگر عنقا ز بی برگی بمیرد
شکار از صید گنجشکان نگیرد
چو ما را به غفلت بشد روزگار
تو باری دمی چند فرصت شمار
چو بیداد کردی توقع مدار
که نامت به نیکی رود در دیار
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.