قلم:
المجلس الثالث
شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — مواعظ و قصاید سعدی شماره 306
فرمان اتابک است هان ای خاتون
آری صنما که زود برگردان کون
برگردان کون و زود برگردان کون
احسنت ای کون و شاد باش ای کس و کون
بی خویش و غریب و خانمانم، چه کنم؟
چون تو ندهی و خر نگایم چه کنم؟
ای خواجه اگر با خرد و تمکینی
جز جَلق زدن کار دگر نگزینی
چه خوش‌تر از آن بود که هنگام جَماع
تا خایه فرو بری، سرش را بینی
ایزد همه خلق را ز ماء و طین کرد
چون است تو را ز آهک و سرگین کرد؟
مادر تو بزائید، پس آنگاه پدر
در تو نگریست، در کسش نفرین کرد
پیل اگر زخم سیخ او بیند
مرگ را بر حیات بگزیند
کودکی گر به خشک بسپوزد
کونش تا روز حشر می‌سوزد
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.