قلم:
المجلس الثانی
شیخ اجل مصلحالدین سعدی شیرازی — مواعظ و قصاید سعدی شماره 305
کان کونی اختیار زیرکان عالم است
مذهبی بس با نوا و حرفهای بس معظم است
هر که همچون بونواس اندر لواطه نصب شد
از غم نفقات و رنج کدخدایی بیغم است
مرد صادق جز به گرد کون سیمین کی خزد؟
با که گویم؟ مرد صادق خود در این عالم کم است
از عهدة عهد اگر برون آید مرد
از هرچه گمان کنی فزون آید مرد
مرد باید که در کشاکش دهر
سنگ زیرین آسیا باشد
اگر تو رستم دستان کیقبادستی
چنان مکن که بمیری جماع ناداده
وگر کیاست اهل جهان تو را باشد
به کیر من که نگردی خلاص ناداده
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیکنامی و پرهیز از مردمآزاری.