قلم:
غزل شماره 132
خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی — غزلیات شماره 132
علی الصباح، که میخانه را زیارت کرد
همین که ساغر زرین خور، نهان گردید
هلال عید به دور قدح اشارت کرد
خوشا نماز و نیاز کسی که از سر درد
به آب دیده و خون جگر طهارت کرد
امام خواجه، که بودش سر نماز دراز
به خون دختر رز، خرقه را قصارت کرد
دلم ز حلقهٔ زلفش به جان خرید آشوب
چه سود دید؟ ندانم، که این تجارت کرد
اگر امام جماعت طلب کند امروز
✨ تعبیر و پیام شعر:
نیت شما بسیار فرخنده است؛ تردید را از دل بزدایید و بر خدا توکل کنید. صبری که پیشه کرده‌اید ثمر خواهد داد و مرادتان حاصل می‌گردد.